مجتبی جباری؛ خسته از روز‌های برفی

[ad_1]

روزنامه قانون: «هشت شاکی یا هشت محبوب؟» هیچ‌کس نمی‌تواند یکی از این دو لقب را به صورت قطعی برای مجتبی جباری انتخاب کند. بازیکنی که هم علیه فوتبال ایران مصاحبه کرد و هم برای عاری شدن این ورزش محبوب از فساد جنگید. سخن از «زیدان آسیا» است، او که گفت چون نمی‌تواند برای استقلال به میدان برود ترجیح می‌دهد نباشد. بی‌سر و صدا خداحافظی کرد و رفت. خودش می‌گوید در کلاس‌های مربیگری شرکت خواهد کرد اما جباری نیازمند آرامش است تا موفق‌تر شود. او باید خشم درونش را کنار بگذارد و با انگیزه بیشتری برای پیروزی بجنگد. جباری با کارنامه‌ای ماندگار رفت اما مطمئنیم موفق‌تر باز می‌گردد.

از راه آهن تا استقلال

جباری متولد ۱۳۶۲ و اردبیلی است. او به همراه آندرانیک تیموریان و خسرو حیدری از استعدادهای پرورش یافته جوانان باشگاه استقلال تهران به شمار می روند که در لیگ ۱۱ پدیده‌ بودند. جباری فوتبال را از جوانان راه آهن و زیرنظر سرمربی وقت آن شروع کرد. او با بازی‌های قابل قبولی که انجام داد، توانست نظر احدی، مربی وقت جوانان استقلال را به خود جلب کند و راهی باشگاه استقلال شود. رشد جباری در فوتبال از همان سال آغاز شد.

در پایان فصل و به دلیل مشمول بودن نظام وظیفه، وی برای گذراندن خدمت سربازی راهی تیم بزرگسالان ابومسلم خراسان شد. عجیب است، حال نه جباری در فوتبال ایران است و نه ابومسلمی وجود دارد که چنین بازیکنانی را پرورش دهد. در پایان فصل ۸۳ -۸۴ مجتبی جباری به تیم استقلال تهران بازگشت و در همان فصل به همراه استقلال قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران شد. در پایان فصل ۹۱-۹۲ مجتبی جباری به دلیل اختلاف با امیر قلعه نویی و علی فتح‌ا…‌زاده از باشگاه کنار گذاشته شد.

وقتی پدیده شد

مجتبی جباری با بازی‌های زیبا و موثر توانست نقش بسزایی در قهرمانی استقلال تهران در فصل رویایی ۸۴ – ۸۵ داشته باشد و از طرف کارشناسان و مسئولان به عنوان بهترین بازیکن لیگ ایران و پدیده فصل انتخاب شد اما روزهای سخت آغاز شده بود.

از دست دادن پدر در روز فینال

مجتبی جباری دارای دو خواهر و یک برادر است. در روز بازی فینال جام حذفی ۱۳۸۷ ساعاتی پیش از شروع بازی پدرش درگذشت. اما به او اطلاع ندادند و در همان بازی یک گل زد و یک پاس گل داد و بهترین بازیکن میدان شد و مهم‌ترین نقش را در قهرمانی استقلال ایفا کرد. اشک‌هایش پس از شنیدن خبر مرگ پدر هنوز در خاطر هواداران باقی مانده است.

زیدان آسیا

این لقبی است که ژاپنی‌ها به مجتبی جباری دادند. درست همان روزی که مجتبی جباری در چارچوب باز‌ی‌های مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ در مسابقه تیم ایران برابر ژاپن بازی قابل توجهی از خود به نمایش گذاشت و حیرت ژاپنی‌ها را برانگیخت، زیدان آسیا شد و سال‌ها با همین لقب فوتبال بازی کرد. مصدومیت سخت مجتبی جباری در اردوی آماده سازی تیم ملی برای جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ آلمان در سوییس ضربه سختی بر روند پیشرفت جباری وارد کرد.

وی که پیش‌بینی می‌شد یکی از بازیکنان ثابت و پدیده تیم‌ملی در جام جهانی باشد با این مصدومیت یک سال از فوتبال به دور ماند و به همین دلیل جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، ۸۶-۸۵ لیگ برتر و جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ را از دست داد. بیشتر کارشناسان معتقدند که اگر وی در جام جهانی بازی می‌کرد، می‌توانست به لیگ‌های معتبر جهان بپیوندد.

علیه فوتبال ایران

جباری در تصمیمی ناگهانی از تیم‌ملی فوتبال خداحافظی کرد و در گفت‌وگویی با شبکه الکاس قطر علیه فوتبال ملی تاخت. او در آن مصاحبه معروف گفت: «من در آن مقطع این تصمیم را گرفتم تا بیشتر توجهم را به الاهلی معطوف کنم.این تصمیم را پس ازمدت‌ها تفکر گرفتم.در فوتبال ایران استعدادهای زیادی وجود دارند و حالا زمان این است که به آن‌ها فرصت داده شود تا خودشان را نشان بدهند.

از سوی دیگر، من در صورت حضور در تیم ملی فرصت کافی برای استراحت را پیدا نمی کردم و این شرایط جالبی نبود». او درباره کارلوس کی‌روش گفته بود: «کی‌روش بدون تردید نام بزرگی در عرصه ملی است اما هیچ چیزی به فوتبال ایران اضافه نکرد.او بر استفاده از بازیکنان قدیمی تاکید دارد و به بازیکنان جوان نگاه نمی‌کند.در ایران استعدادهای زیادی وجود دارند و در همه لیگ‌های ایران بازیکنانی بازی می کنند که می‌توانند در آینده ستاره شوند.آن‌ها فقط به حمایت و توجه نیاز دارند.

من سه سال با کی روش کار کردم اما هرگز نکته جدید فنی از او یاد نگرفتم! همه شاهد بازی‌های ضعیف تیم ملی ایران در جام جهانی بودند.ما در این بازی ها فقط یک شیوه تدافعی از تیم ایران دیدیم تا بدترین نتیجه‌گیری ایران در جام جهانی رقم بخورد.هر چند من در کشور قطر می بینم که جوانان مورد توجه قرار دارند تا آینده تیم ملی این کشور را بسازند».

آمار در استقلال

او در دوران فوتبالی خود هشت فصل و البته فصل هفدهمی که بی سرانجام بود را در استقلال سپری کرد در ۱۷۶ بازی برای این تیم به میدان رفت، ۲۶ گل زد و بارها بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست و در نهایت این‌گونه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. خداحافظ هشت شاکی، خداحافظ هشت محبوب!

[ad_2]

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید