باهنر: برخی در نمازجمعه‌ها، پمپاژ یأس می‌کنند

[ad_1]

روزنامه جام جم با محمدرضا باهنر درباره برجام مصاحبه ای انجام داده است.

بخشی از این مصاحبه را می خوانید:

آیا فکر می‌کنید برای ادامه مذاکرات هسته‌ای، ایران به تغییر در ترکیب دیپلماتیک نیاز دارد؟

تا آنجا که من اطلاع دارم هر زمانی که حضرت آقا علنی درباره موضوع برجام و همچنین دیپلمات‌ها اظهار نظر فرمودند از دیپلمات‌های این میدان نبرد به نیکی یاد کردند. این‌که اینها آدم‌های متعهد، متخصص و کارشناسی هستند، محورهایی بود که در صحبت‌های رهبر معظم انقلاب درباره تیم مذاکره‌کننده آمده بود. البته جاهایی هم بوده که ایشان درباره برجام انتقادات خود را مطرح کردند و حتی این هم عنوان شد که تیم مذاکره‌کننده آنچنان که باید نتوانستند همه امتیازات را بگیرند. اما از مجموعه اظهارات رهبر معظم انقلاب این‌گونه برداشت نمی‌شود که مقامات عالیه نظام نسبت به تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای نااطمینانی داشته باشند. البته ما نباید این حرف‌ها را مستند کنیم و شاید منظور دیگری هم پشت این حرف‌ها باشد.

قبلا به این موضوع اشاره کردید که تیم مذاکره‌کننده ما هفت گل زد و سه گل خورد. الان هم چنین نظری دارید؟

 من به نوبه خود نسبت به تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای اعتماد دارم و آنها را کارشناسان و متدینانی می‌دانم که در پی منافع ملی ایران هستند. البته این مساله را می‌توان در نظر گرفت که برای تقویت این تیم افرادی باشند که به لحاظ حقوقی و فنی آنها را تقویت کنند. همان موقع زمانی که مذاکرات نفسگیری انجام می‌شد، طرف‌های مذاکره‌کننده با ایران تیمی ۸۰ تا صد نفری را با خود می‌آوردند که در گفت‌وگوها همراه آنها باشند.

در نقطه مقابل اعضای تیم ما بیشتر از ده نفر نبود. بله از این جهت که تیم مذاکره‌کننده باید تقویت شود و از مشاوره‌ها و کارشناسان بیشتری بهره ببرد طیبعی است که من موافق هستم. اما این‌که درباره اعضای اصلی تیم، بی‌اعتمادی وجود داشته باشد،اساسا چنین نظری ندارم.

با توجه به این‌که کشور در آستانه یک تصمیم بزرگ است، شرایط سیاسی ـ اجتماعی کشور چگونه باید مدیریت شود که این تصمیم به بهترین شکل ممکن اجرا شود؟

من یک گله کلی از رویکردها و رفتارهای خودمان دارم. ما اگر پایشی از تریبون‌های رسمی کشور انجام دهیم، متوجه برخی از مسائل می‌شویم. ممکن است برخی افراد که از طریق این تریبون‌ها به مردم گزارش می‌دهند نیت خیری داشته باشند اما عموما بذر ناامیدی و ناکارآمدی می‌کارند و این گونه می‌خواهند القا کنند که مشکلات خیلی سنگین است و متاسفانه این موارد را بین مردم پخش می‌کنند. حتی تریبون‌های نماز جمعه و مصاحبه‌هایی که روسای قوا می‌کنند و سخنرانی‌های برخی نمایندگان در مجلس جزو این فهرست هستند.

این موارد را اگر کنار هم بگذارید، می‌بینید یک پمپاژ ناامیدی و ناکارآمدی به جامعه ترزیق می‌کنند و بعضی از این موارد صرفا انگیزه سیاسی دارد و کسانی تصور می‌کنند که چون دولتی‌ها جزو جناح آنها محسوب نمی‌شوند پس باید آنها را تخریب کرد. بعضی از موارد هم ممکن است انگیزه عاطفی داشته باشد و عده‌ای گمان می‌کنند باید سخنگوی مردم باشند و متاسفانه برخی از آنها یک کلاغ را چهل کلاغ می‌کنند و به مردم تحویل می‌دهند و البته با این تصور که می‌خواهند زبان مردم باشند. نمونه روشن آن مساله زلزله کرمانشاه است.

وضعیت تریبون‌ها و رسانه‌های دیگر هم از این حیث بهتر نیست. یکی مخالف دولت یا قوه قضاییه است و دیگری موافق این قوا. در مورد مجلس هم این‌گونه است. برخی درصدد القای این موضوع هستند که گویا همه ارکان قوای سه‌گانه فاسدند و فساد به صورت سیستماتیک در نظام جمهوری اسلامی ایران نهادینه شده است.

[ad_2]

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید